زرزور

از صبح که این خبر را شنیدم با خودم کلنجار رفتم که بهش زنگ بزنم یا نه ؟ مسج بفرستم ؟نه فکر کردم که برای چنین موضوع مهمی که مسج نمی فرستند، زنگ می زنند! اما زنگ زدن در چنین احوالی ..... شاید درست نباشد.نمی دونم!!پس مسج می فرستم!حضوری برم ؟ ! کدام روش برای بیان تسلیت مناسب تراست؟به خودم لعنت فرستادم که چرا در این زمینه ناتوان هستم.

حیف که در این لحظات نمی توانم در کنارش باشم! غم از دست دادن یک عزیز به سادگی التیام بخش نیست هر چند در ظاهر چاره ای جز گذران طبیعی زندگی روزمره نیست اما یاد کسی که حدود 50 سال می شناختی و با او زندگی کردی، کسی که تو را به وجود آورده و کسی که بی شک در زندگی ات تاثیر داشته و نامش را بارها در فرم ها و موقعیت های مختلف بعد از نام و فامیلت اضافه کردی ،از یاد و خاطره کم رنگ نمی شود که هیچ ، تازه بی حضور او خاطره ها قوی تر و پر رنگ تر می شوند.

به هر حال تسلیت من را هم پذیرا باش.و مرا هم در غم خود شریک بدان.امیدوارم غم آخرتان باشد.و پدر مرحومتان قرین رحمت خدا شوند.