رجب

برکه که نیست

شاید باریکه آبی در کویر است

نه باریکه آب هم نیست

جوی بار است در میان جنگلی از درخت و بوته و سبزه

نه جویبار نیست

شاید رودی باشد

شاید هم دریا

رجب را می گویم

برای برحی ها برکه آبی است

برای بعضی باریکه از آب زلال

برای نیز آن را جویباری ساخته اند تا با آن مزرعه وجودی خود را سبز نگهدارت

برای عده ای هم رجب یک رود خروشان است 

وبرای برخی هم دریایی بی انتها

برای من و تو چیست؟

برکه است یا جویبار

چشمه است یا رود

رود است یا دریا

یا اصلا فرقی ندارد 

و فقط برگ هایی از تقویم عمر است که کتده می ش.د و آنگاه باطل

رجت تان پر از لیله الرغائب باد

طرحی دیگر

دیشب به خوابم آمدی

                              با ناز و غماز آمدی

                                                           زلفی پریشان کرده ای

                                                                                                برچشم مهمان آمدی

ساقی من بودی گهی

                                  جامی زدستت بر لبم

                                                           آن شب چرا  عیار من

                                                                                              ناگاه پر خشم آمدی؟

بشکستی از من جام  ودل

                                        در لحظه سرمستی ام

                                                                    با پوزخندی تلح تر

                                                                                               بر ریش من تیغ آمدی 

                                                                                                                             

 

                                                                                            

برای تو هدیه آورده ام

هدیه ای آورده ام بهر تو ای مرز جنون

                                                   هدیه ام یک قلب عاشق پر جنون

هدیه ات بهر من ای جان  ، جان شیرین توبود

                                                              هدیه ام یک بوسه بر دستت کنون

برای روز زن و مادر

برای تو می سرایم

نگین اسمانی زمین

برای تو می نویسم

عروج هبوط کرده بر زمین

تو را  نه ملامت ست

نی نکوهشی سنگین

که از بهشت مرا

فراخوانده ای به زمین

زمین به پای نو

بهشتی است برین

برای تو می نویسم

و بارش اشکی چکیده برگونه ای غمین

من از تو چه گویم؟

فرشته آسمانی  زمین

چرا

می نالم از رنج و فغان می خندی ای بیدل چرا؟

                                                         در خود فرو رفتم ز غم  میرقصی ای خودسر چرا؟

بشکسته ای جام مرا  بنشسته ای خندان به من

                                                          بال و پر پرواز من بشکسته ای یک سر چرا؟

زخم دلم را تیغ تو زخمی دگر هی می زند

                                                   بر زخم بی درمان من مرهم نمی پاشی چرا؟

برای تو

 برای تو می نویسم

                                           که خون نگار قبیله دردی

                                                                         و قبله نمای طایفه مستان

برای تو می سرایم

                       که ساز تو

                                            مرا سالهاست مست کرده است

                                                                                          ای مه لقای خوبان

تو از کدام کرانه ای

                            تو از کدام قبیله ای

                                                                  مرا چرا کرده ای  چو اسیران؟

من و تو  ساحل و موجیم

                                           تو  و من کشتی و دریا

                                                                        من از قبیله آخم

                                                                                                         تو از قبیله درمان

بیا نگار خوب و همدردم

                               بیا سوار قله  عنقا

                                                             بیا فرود تر از خود

                                                                                        بیا فرود در دامان

 مرا خطا  گذر

                         مرا ببخش این عصیان

                                                     فرود تو جرم ست

                                                                                     فرود  من ایمان

بیا نگار من بنشین

                       همان فراز  پر اوجت

                                                  همان فرازبمان

                                                                        همان فراز بی پایان

منم ولی فرود تو

                         فرودگاه تو در جان

                                                        مخواه فرود مرا 

                                                                                           زچشم عیاران

                             

 

 

2 یا 3 خرداد

دیروز ۲ خرداد بود و امروز ۳ خرداد

برخی در اندیشه ۲ خرداد و حماسه بودن آن

و دیگرانی سعی دارند ۳خرداد را جلوه گری نمایند

واقعا ۲خرداد حماسه است یا ۳خرداد؟

خرداد ماه واقعا  ماه حماسه و اتفاقات بزرگ ست 

۲ خرداد حماسه مردم بود

۳خرداد حماسه دفاع بزرگ مردم بود

۱۴ خرداد رخداد عظیم هجرت  روح خدا بود

۱۵ خرداد روز بزرگ  قیام مرد بود

و شاید باز هم حماسه های دیگری در انتظار

پس

هم ۲ خرداد ماه حماسه بود و هم ۳خرداد خماسه ای دیگر

نخواهیم و نپسندیم  که یکی را فراموش کنیم

نخواهیم و نپسندیم که حماسه امت را به بوته فراموشی بسپاریم

امید است این گونه عمل کنیم