منم آن جام و تو باده؟

نگهت  بارش شب بو

                            به لبت نافه آهو

                                              تویی آن نرگش خوش بو

                                                                            تو بگو خانه من کو؟

                              

نه سواری نه پیاده

                       چو بهاری پاک و ساده

                                                   نشکن جام شرابم

                                                                         منم آن جام و تو باده؟

                       

بهارانه

بر لبش بوسه زدم سوختم از گرمی لب

                                             آتشی خاست ز  لبها روز شد ظلمت شب

فاش شد راز من و عشق  مرا رسوا ساخت

                                                    غمزه چشم تو  آتش شد و تب

                                                    

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

دل نداست که صید تو و در دام تو بود

                                            چه کمندی ست لبانت که مرا عقل ربود

گر نیایی یه برم امشب و شب های دگر

                                                 این همه دام  که گسترده چه سود

**********************************************************