زرزور

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

وان مواعید که کردی نرود از یادت

باز هم گذشت زمان و باز هم سالی و روزی جدید.

در آخرین لحظات سال 86 دعای من فقط و فقط تحول و تغییر همه کس و همه چیز به سوی بهتر شدن بود.

بر خلاف همیشه عید امسال اصلا خوشحال نبودم. اتفاقاتی که برای اطرافیانم افتاد باعث ناراحتی من شد. خودم مشکلی ندارم. اهدافم مشخص است و رو به جلو در پیش هستم.

و مهمتر از همه مای دیر را دارم که زندگی ام را شیرین تر و دنیا را به چشمم زیباتر و قشنگ تر کرده است.

اما چطور می توانم نسبت به درد و رنج اطرافیانم بی تفاوت باشم.کاری از دست من بر نمی آید جز دعا برای تغییر در جهت کمک به خودشان و یا قبول شرایطی که دارند. بیشتر از همه برای مادرم ناراحت هستم که کم کم دارد چشمهایش را به خاطر این دیابت لعنتی از دست می دهد. و من حتی بلد نیستم باهاش همدردی کنم!

در این سال جدید همه کسانی را که دوست دارم و خودم را به خدای مهربان می سپارم.