زرزور

با زبان خواندم

به میهمانی دلی خراب چون خواندم

خرابه ای ست خانه دلم اینک

تو بلبل  باغی

کجا تو را خواندم

زلال عشق تو و امتداد نگاهت

به کورسوی نگاهم تو را  چراخواندم

به عشق وصل نگاهت

کبوترقلبم

سبد سبدپرواز شد

چون تو را خواندم

مگو میا به محفل خوبان خلوت من

مرا نخوانده ای به سرایت

خودم تو را خواندم

تو کوه قاف خیالم

تو کوه عنقا نشین

کجا رسد صدایم به تو

چون تو را خواندم