ندیده ام    روی پدر

از کربلا   تاشام شر

ای عمه  ای جان و دلم

کی می رسد جانم  پدر

گفتی سفر رفته دلم

 کی میرسد  از این سفر

جانم به تنگ و غرق خون

آتش   فتاده در  جگر

من عاشق زیبا رخش

شانه کنم کی  موی سر

می خواهم او را در بغل

گیرم   ببوسم روی و سر

 ای عمه جان ای مهربان

کی بینم آن والا گهر