می نالم از رنج و فغان می خندی ای بیدل چرا؟

                                                         در خود فرو رفتم ز غم  میرقصی ای خودسر چرا؟

بشکسته ای جام مرا  بنشسته ای خندان به من

                                                          بال و پر پرواز من بشکسته ای یک سر چرا؟

زخم دلم را تیغ تو زخمی دگر هی می زند

                                                   بر زخم بی درمان من مرهم نمی پاشی چرا؟