ای دل بی قرار من
دل به که داده ای کنون
که ز دل خویش برده ای
هوش و قرار و یاد من
من به کسی نگفته ام
هجر و فراق و رنج خود
گونه زرد و اشک من
گفته زبان حال من
تیغ زدی به قلب من
دو من نمک به زخم من
ای بت عاشق کش من
کی بدهی دوای من؟
جان بدهی چون بکشی
آب حیات سحری
تشنه لبم بر لب تو
جان ندهی به جان من؟
مست شدی جام شدم
زلف شدی شانه شدم
چشم شدم نگارمن
کی بشوی نگاه من؟
خواب و خیال وسخنم
روز و شبم با تو منم
ای دل بی قرار من
پس ندهی قرار من؟
به نام خدای عشق