زرزور

                                             آتشی خاست ز  لبها روز شد ظلمت شب

فاش شد راز من و عشق  مرا رسوا ساخت

                                                    غمزه چشم تو  آتش شد و تب

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

دل نداست که صید تو و در دام تو بود

                                            چه کمندی ست لبانت که مرا عقل ربود

گر نیایی یه برم امشب و شب های دگر

                                                 این همه دام  که گسترده چه سود

**********************************************************